ΜΗΝΥΜΑ

ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΝΕΤΕ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ...ΚΑΠΑΚΩΝΕΙ..ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΑΔΕΙΑΖΕΤΕ ΤΑ.....ΒΑΡΗ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΣΑΣ!ΚΑΙΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΕΣΑ ΜΑΣ!ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΣΤΕ!!!!....
JellyMuffin.com

Κυριακή, 22 Ιουλίου 2012

Β` ΜΕΡΟΣ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ


Αυτό το “ίνα αγαπάτε αλλήλους” λοιπόν, “ταύτα εντέλλω ίνα αγαπάτε αλλήλους” είναι μία περιεκτική εντολή γι αυτό και σε άλλο σημείο διαβάζουμε ότι “εν ταύτη τη εντολή κρέμαται και ο νόμος και οι προφήται”, όλα εκεί οδηγούν. Όταν κανείς έχει την αγάπη έχει τα πάντα, “είτε γλώσσαι καταργηθήσονται είτε προφητεία παύσεται”, μόνο η αγάπη θα μείνει στον αιώνα, η αγάπη η οποία είναι ο τρόπος υπάρξεως του Θεού, είναι ο τρόπος με τον οποίο κατανοεί τον Εαυτό Του ο Θεός. Είναι ο τρόπος με τον οποίον ασκεί την ελευθερία Του και μέσα στην ύπαρξή Του την ίδια.
Γιατί βλέπετε ότι ο Θεός Πατήρ δεν είναι ηγεμόνας των άλλων προσώπων, αλλά τα θέλει ομοούσια, γεννά έναν ομοούσιον Υιόν, γεννά ένα ομοούσιον Πνέυμα,δεν είναι δυνάστης ο Θεός. Δεν είναι ο Πατήρ κ α ι ο Υιός. Είναι ο Πατήρ και ο Υιός, “ο Πατήρ εν τω Υιώ, Εγώ εν τω Πατρί και Αυτός εν Εμοί”, λοιπόν ελευθερία ως αγάπη. Και ελευθερία ως αγάπη προς τα έξω πάλι, θα μπορούσε να είναι εξουσιαστής, αλλά δεν είναι εξουσιαστής.
Η φράση την οποία χρησιμοποιούν εδώ οι πατέρες για να το εξηγήσουν αυτό, είναι η φράση αναλογία. Ο Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής και άλλοι πατέρες λένε ότι ο τρόπος με τον οποίο επικοινωνεί ο Θεός με τον άνθρωπο είναι αναλογικός. Τι σημαίνει αναλογικός; Σημαίνει ότι ο Θεός κάνει αυτά τα οποία κάνει ανάλογα με το τι χρειάζεται και το ποιος είναι ο άνθρωπος.
Το έσχατο σημείο της αναλογίας αυτής είναι η ενσάρκωση, καταλάβατε; Μπαίνει ο Θεός στα ανθρώπινα. Γιατί μπαίνει στα ανθρώπινα; Για να μπορέσει να βαστάσει τον άνθρωπο, αυτό θέλει ο άνθρωπος. Αυτό χρειάζεται. Δε χρειάζεται εντολές, το αντίστροφο θα ήταν να κάθεται απ έξω, όπως γίνεται στο ισλάμ και να δίνει εντολές, από πάνω.
Εδώ δεν έχουμε εντολές. Τι έχουμε; Έχουμε εισαγωγή του πρωτοτόκου στην οικουμένη. Έρχεται ο Θεός και προσλαμβάνει. Τι προσλαμβάνει; Εμένα, το θάνατό μου, το παράλογό μου, αυτό που είμαι σήμερα. Το σώμα αυτό της αμαρτίας, όχι την αμαρτία όμως. Την προαίρεση του. Η προαίρεσή του είναι ελεύθερη αμαρτίας. Τις συνέπειες της αμαρτίας όμως, το θάνατο και την φθορά που έχω τα προσλαμβάνει.
Τι θυσία είναι αυτή; “Ο αχώρητος παντί, εχωρήθη εν σαρκί”. Γιατί; Μπαίνει δηλαδή αναλογικά λόγω της αγάπης Του, στον κόπο μου, στην δυσκολία μου, στην συνθήκη της πτώσης μου. Αν τα καταλάβει κανείς αυτά, ξέρετε πόσο πολύ θα αγαπήσει τον Θεό, αν αρχίσει και τα καταλαβαίνει, τι μεγάλα πράγματα είναι; Δεν χρειαζόταν να γίνει η ενσάρκωση. Θα μπορούσαμε να έχουμε έναν ουράνιο δυνάστη.
Όπως έχουμε στην Παλαιά Διαθήκη όπως έχουμε στο κοράνιο και μας λένε οι ισλαμιστές τώρα - ξέρει ο γέροντας ότι έχω προσκληθεί να μετάσχω στον ισλαμο-χριστιανικό διάλογο. Μας λένε λοιπόν, δεν μπορούν να καταλάβουν ότι έγινε η ενσάρκωση, ξέρετε τι φοβερό πράγμα είναι αυτό; Ένας κόσμος χωρίς ενσάρκωση είναι ένας κόσμος χωρίς Θεό, δηλαδή είναι ένας κόσμος όπου ο Θεός είναι μία προβολή ενός δικτάτορα. Αυτό είναι ο Θεός τότε. Δεν μπαίνει στον κόπο.
Όταν ένα παιδί που έχεις, (αν έχεις ένα παιδάκι), τι το κάνεις; Δεν το βοηθάς να περπατήσει πρώτα στα τέσσερα; Έτσι δεν είναι; Στην αρχή το κουβαλάς, το κουβαλάς, δεν του λες: “περπάτα”, και το ταΐζεις και με γαλατάκι. Μετά τι τού δίνεις; Κάτι λιωμένες τροφές. Όσοι έχετε παιδιά από εδώ ξέρετε την ιστορία πώς πάει, και μετά θα περπατήσει με τα τέσσερα και συ αντί να το αποθαρρύνεις του λες: περπάτα, ναι, ωραία είναι έτσι! Εμπρός! Και μετά θα σηκωθεί στα δύο και δώς του θα το πιάνεις, θα το κρατάς, και μέχρι να φτάσει αυτός να γίνει πρωταθλητής, να τρέχει στα εκατό μέτρα σε 10 δευτερόλεπτα ας πούμε.
Λοιπόν εσύ βοηθάς μόνο. Ε, αυτό κάνει ο Θεός. Μπαίνει στην συνθήκη, μπαίνει στην ζωή του, γίνεσαι σαν και αυτόν. Και βλέπετε όλοι οι γονείς γίνονται χαζομπαμπάδες χαζομαμάδες και αν δεν γίνει κανείς είναι ψυχικά άρρωστος. Κι ο γονιός και το παιδί, άμα δε γίνει, άμα δε παίξεις με το παιδί σου, κι άμα δε κυλιστείς στο χορτάρι με το παιδί σου, έτσι δεν είναι; και το παιδί δε θα 'ναι καλά αν δε μπαίνεις στην ζωή του. Και το παιδί θα έχει αύριο πρόβλημα ψυχικό και εσύ έχεις ήδη.
Βλέπετε λοιπόν ότι αυτό κάνει ο Θεός. Αυτή είναι η ενσάρκωση, αυτή είναι η αγάπη η έμπρακτη. Έμπρακτη αγάπη, είναι σα να έχεις ένα - δε μπορούμε να το φανταστούμε εμείς αυτό γιατί όσο και να αγαπάμε τα σκυλιά, αρνείσαι να γίνεις σκύλος και άνθρωπος για να βοηθήσεις τα σκυλιά εκ των έσω, και να τα οδηγήσεις στην ελευθερία τους. Καταλάβατε τι λέω; Είναι μεγάλο αυτό το πράγμα. Είναι η αγάπη αυτή η έμπρακτη αγάπη, κι αυτή η αγάπη είναι μεγάλο πράγμα. Τέτοια αγάπη θέλει ο Θεός κι από εμάς.
Δηλαδή είναι μία αγάπη η οποία εξ ορισμού, θα εισέλθει. Θα μπει πού; Μέσα στην δυσκολία του άλλου. Μέσα στο πρόβλημά του θα μπει η αγάπη αυτή. Δε θα μείνει απ' έξω, γι' αυτό και δεν έχουμε αγάπη Εγώ δεν έχω αγάπη, που σας μιλάω τώρα, όχι [μονο] εσείς, όλοι μας, είναι η νόσος μας αυτή. Πρέπει να καταλάβουμε τι είναι ο Θεός και πώς αγαπάει ο Θεός για να μπούμε στην αγάπη αυτή σιγά - σιγά.
Να πάρουμε ευλογία και να πάρουμε και χάρη για να μπούμε στην αγάπη αυτή, να αγαπούμε από μέσα του τον άλλον. Από μέσα του, όχι απ έξω, να αγαπούμε έτσι, - πώς να το πω-, με στοργή! Καταλαβαίνετε τι λέω; Πόσο άλλο πράγμα είναι αυτό! Δεν είναι το ίδιο πράγμα με την ευφραντική αυτή εικόνα της αγάπης την οποία μας έχουνε μάθει σήμερα και νομίζουμε όλοι ότι είμαστε έτσι εύκολοι στην αγάπη και νομίζουμε ότι είναι πολύ εύκολο.
Δεν είναι εύκολο, χρειάζεται, το θέλουμε, τείνουμε προς αυτό, αλλά θέλει χάρη Θεού, θέλει σπέρμα Θεού για να το επιτύχει κανείς αυτό, να προχωρήσει αυτό, να δώσει καρπούς αυτό το πράγμα. Θέλει χάρη αυτό, θέλει ειδική ευλογία. Μόνο σε μια φράση λοιπόν, ή (εάν) ο κόσμος ημάς μισεί λέει “γινώσκετε ότι εμέ πρώτον ημών μεμίσικε”, στον κόσμο έχετε μίσος και συναντάει και μίσος ο χριστιανός στον κόσμο.
Γι' αυτό λέει, ένας λόγος παραπάνω αυτός για να αγαπιόμαστε μεταξύ μας, να μην έχουμε το μίσος του κόσμου και μεταξύ μας, έτσι δεν είναι; ”Εί ο κόσμος υμάς μισεί γινώσκετε ότι εμέ πρώτον ημών μεμίσικεν”. Εδώ δημιουργείται μια απορία, μία ερώτηση: Τι σημαίνει το μίσος του κόσμου για τον Χριστό; Ένα περίεργο πράγμα. Η απάντηση δίνεται αμέσως παρακάτω “ει εκ του κόσμου ήτε, ο κόσμος αν το ίδιον εφίλει… του κόσμου ουκ εστέ αλλά εγώ εξελεξάμην υμάς εκ του κόσμου, δια τούτο μισεί ημάς ο κόσμος”.
Δεν είστε όμοιοι με τον κόσμο, και εγώ δεν είμαι όμοιος με τον κόσμο, και κάπου ο κόσμος θα μισήσει, αν βρεθείτε σε περιβάλλοντα όπως τυχαίνει να βρίσκομαι και εγώ και άλλοι ίσως, (δε ξέρω) από εδώ. Σε περιβάλλοντα διανοουμένων, θα δείτε ότι μπορείτε εύκολα να μιλήσετε για αξίες του ευαγγελίου, για την αγάπη για παράδειγμα. Μπορείτε εύκολα να μιλήσετε για τα δευτερεύοντα πράγματα της πίστης μας, αλλά για τα κύρια πράγματα, τα ουσιώδη, για την γέννηση εκ Παρθένου, για την Σταύρωση, για την Ανάσταση, εκεί θα δείτε δυσκολία.
Δε μοιάζει αυτό με αυτά τα οποία έχουμε μάθει να ακούμε”. Θα σου πούνε οι άλλοι, “Μίλησέ μου εμένα για κοινωνική δικαιοσύνη”, λες και υπάρχει κοινωνική δικαιοσύνη ή λες και όσοι μιλάνε για κοινωνική δικαιοσύνη έχουν κάποια σχέση με αυτήν! Λέμε τώρα όμως. Δε μπορούμε να μιλάμε. Γιατί; Γιατί όλα αυτά ανατρέπουν την λογική του κόσμου. Οτιδήποτε ανατρέπει την λογική του κόσμου είναι επικίνδυνο, θεωρείται επικίνδυνο από τον κόσμο. Οτιδήποτε είναι αυτό που ανατρέπει την λογική του κόσμου, θέλει πολλή προσοχή.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...